Zo maak je cafetariamedewerkers enthousiast voor jouw bedrijf

Wie zijn mensen goed opleidt, zorgt voor binding met het bedrijf én scoort bij de gasten. Opgeleide cafetariamedewerkers voelen zich erkend, werken efficiënter en servicegerichter. En je maakt hen fan van de zaak en de branche. ‘Ik kwam erachter dat een kantoorbaan van negen tot vijf niets voor mij was.’

Opleiden van medewerkers loont. Daar is Daniel Hell van Verhage Peppelweg van overtuigd. ‘Je verhoogt de kwaliteit binnen het bedrijf, ze krijgen erkenning voor wat ze kunnen en daarmee hou je personeel langer vast.’ Hij kan het weten. Als puber werkte hij als weekendhulp bij McDonald’s en raakte besmet met het horecavirus. Na de detailhandelschool belandde hij in de fastfood. Eerst bij Hapsnap in Spijkenisse, later bij Verhage. De 45-jarige ondernemer leerde veel in de praktijk, maar zeker zoveel in de schoolbanken. Zo volgde Hell met veel plezier de opleidingen medewerker, eerste medewerker en bedrijfsleider bij SVH. ‘Heel leerzaam. Als je het ergens naar je zin hebt en je wordt goed opgeleid, dan blijf je.’ Daniel Hell bestiert nu zijn eigen Verhage-vestiging in Rotterdam. Geen eenvoudige patatzaak op de hoek, maar een cafetaria annex lunchroom van 250 vierkante meter. Het is een leerbedrijf, ook voor jonge mensen die net van school afkomen en interesse hebben in de horeca, maar nog zoekende zijn.

Het mes snijdt aan twee kanten

Op dit moment volgen drie van zijn medewerkers een opleidingstraject van een jaar bij SVO. Eén dag per week gaan ze naar school, de rest van de week werken ze en fungeert Daniel Hell als hun praktijkbegeleider. Het mes snijdt aan twee kanten. ‘De jongelui hebben straks mooi een mbo-diploma. Ik zie ze groeien en dingen vanuit hun studie in de zaak brengen. Laatst maakte één van de meiden een lijstje met taken die een afwasser zou kunnen doen als het iets rustiger is. Prullenbakken controleren, flesjes frisdrank sorteren. Dat komt dan uit zo’n meid. Prachtig.’

Zorgen dat het leuk blijft

Bang dat hij de opgeleide medewerkers snel kwijtraakt en zij de door hem gedane investering meenemen naar een andere betrekking, is Hell niet. ‘Dat risico bestaat natuurlijk. De opleidingen betalen wij, die kosten zo’n €1000. Die kosten moeten ze terugbetalen als ze er tussentijds mee stoppen. Maar dat gebeurt zelden. Als ze eenmaal hun diploma hebben, moet je ervoor zorgen dat het leuk blijft om bij jou te werken. Dat betekent niet alleen goede arbeidsvoorwaarden, prettige werkomstandigheden en flexibiliteit in roosters.’

Verschrikkelijk trots

Hell blijft altijd met medewerkers bezig en geeft ze het gevoel gewaardeerd te worden. ‘Het meisje dat nu niveau 3 doet, hield laatst een presentatie in de klas. Toen ben ik daar naartoe gereden en heb ik kroketten gebakken en getrakteerd. Zij is zwaar dyslectisch, maar ze doet het fantastisch. Daar ben ik dan verschrikkelijk trots op. Zo maak je mensen enthousiast voor jouw bedrijf en de branche, soms wel hun hele leven lang. Dat weegt zeker op tegen de vaak minder in het zicht lopende extra kosten die een sterke in- en uitstroom van personeel met zich meebrengen.’

Nieuwe droom

Lestie Dams (20) vormt het levende bewijs dat investeren in opleidingen en trainingen van jong talent in de fastfood lonend is. Ze is helemaal ‘into the fastfoodbranche’, terwijl haar toekomst in 2014 nog helemaal open lag. Ze kon alle kanten op, maar heeft nu nog maar één doel voor ogen: een eigen Snackpoint-vestiging. ‘Vier jaar geleden liep ik bij Snackpoint Zöstere in Susteren naar binnen. Voor een bijbaantje, want ik had nooit gedacht dat ik mijn hele leven in de horecabranche door zou brengen. Daarom startte ik met een studie marketing.’

Geen kantoorbaan

Geleidelijk aan veranderde haar houding. ‘Ik had veel plezier in mijn werk. Je bent altijd in contact met mensen en met je handen bezig. Twee zaken die ik het leukste vind. Ik kwam erachter dat een kantoorbaan van negen tot vijf niets voor mij was.’ Toen haar baas Roger Gielen haar een vakopleiding bij SVO aanbood, greep Lestie die kans met beide handen aan en stopte ze met haar studie. ‘Andere mensen waarschuwden me nog. ‘Als jij vrij hebt, moeten andere mensen werken en andersom.’ Maar het is mijn beslissing, mijn toekomst.’ Bij SVO kon ze halverwege het schooljaar niveau 3 instromen en een BBL-traject ‘op maat’ samenstellen.

Werkprocessen ontwikkelen

Het ontwikkelen van haar talent stond en staat nog steeds voorop. ‘Nu zit ik in het laatste deel van niveau 4, bedrijfsleider fastservice. Die opleiding duurt anderhalf jaar, het laatste half jaar voer je een operationeel plan uit bij je leerbedrijf.’ In haar geval het realiseren van effectievere werkprocessen bij Snackpoint Puth, een nieuwe zaak van Roger en Marlie Gielen. Deze zaak runt ze sinds januari van dit jaar samen met Bente Vallinga (27).

Dit artikel verscheen eerder op Misset Horeca. Beeld: Tirachard Kumtanom, Pexels.