Ondernemer May-Britt Mobach: ‘Ik werk graag samen met vrouwen. We gunnen elkaar dingen’

Zes jaar geleden richtte May-Britt Mobach het lifestyle- en nieuwsplatform Amayzine op. Inmiddels is Amayzine.com een van de meest succesvolle sites op dit gebied met maar liefst 500.000 unieke bezoekers per maand. May-Britt vertelt over haar weg naar succes: ‘Ik kan altijd nog in een restaurant gaan werken.’

Je liep al een tijdje met het idee voor Amayzine. Hoe begon je?

‘Klopt. Al een jaar denk ik. Ik was ervan overtuigd dat er een platform als Amayzine moest komen, maar ik liep tegen een muur toen ik bij een grote uitgever mijn plan presenteerde. “Het is een goed idee,” zeiden ze, “maar als het zo’n goed plan is, waarom is het er dan al niet?” Ik was verbouwereerd door deze reactie. Zouden ze dat destijds tegen de uitvinder van de paperclip ook gezegd hebben? Mijn man en ik keken elkaar aan en besloten het zelf te gaan opzetten.’

Dat was vast een sprong in het diepe.

‘Behoorlijk, ja. Ik had een goede baan als hoofdredacteur van het tijdschrift Marie Claire, met alle bijbehorende dingen zoals een fijn salaris, een leaseauto, pensioenopbouw. Maar ik wilde voor mijn eigen idee gaan. Natuurlijk was het spannend, maar ik deed het toch. En ook al zaten we in het begin op een piepklein zolderkamertje en moesten we maar zien wat het zou worden, ik voelde me een stuk gelukkiger met mijn nieuw verworven vrijheid.

Ik had ook het geluk dat ik net in die tijd aan de desk mocht schuiven als deskundige bij RTL Boulevard en dat mijn man ook even de kosten van ons huishouden alleen kon dragen. Daardoor stond ik niet helemaal met lege handen.”

‘We zaten op een piepklein zoldertje en moesten maar zien of het wat ging worden’

Hoe lang duurde het voor Amayzine begon te lopen?

‘Niet zo lang, eigenlijk. Doordat ik op tv kwam bij Boulevard, werd ik ook gevraagd voor Hollands’ Next Top Model. Zo kreeg Amayzine een gezicht. Ik had vanaf het begin af aan ook een goede sales director in dienst genomen. We kregen al snel de eerste samenwerkingen, met het automerk Renault bijvoorbeeld. Natuurlijk waren we de eerste jaren nog echt een start-up en wordt pas de laatste tijd echt geld verdiend. Maar we gingen wel al meteen lekker van start. Ik grapte weleens: “Ik ben de slechtst betaalde werknemer van Amayzine.”’ Omdat ik eerst al mijn andere werknemers betaalde en daarna mezelf pas een salarisje gunde.’

Welke lessen heb je afgelopen jaren geleerd?

‘Dat zijn er veel. Om te beginnen ben ik een stuk zuiniger en kieskeuriger geworden. In het begin realiseerde ik me soms niet goed dat tijd geld is. Als ik een vormgever die al een kwartier later binnen was komen wandelen vervolgens ook nog eens op het bureau bij iemand zag zitten om door te nemen wat er het weekend zoal was gebeurd, zei ik rustig dat ze dat misschien even tijdens de lunch kon bespreken. Daarin ben ik strenger geworden.

Ook bedenk ik bij alles dat we als redactie doen of het rendabel genoeg is. Een redacteur een ochtend naar een persontbijt sturen? Leuk natuurlijk, maar het moet wel goede content of sales opleveren.’

Ben je zakelijker geworden sinds je je eigen bedrijf hebt?

‘Zakelijk ben ik altijd al geweest. Ik herinner me dat ik in de tijd van Marie Claire vaak naar events ging en dan terugkwam met een leuke deal of samenwerking. Dat merkte de uitgever ook, omdat er een toename van zakelijke samenwerkingen zichtbaar was. Sommige hoofdredacteuren moeten niets van commercie hebben. Ik wel, je moet gewoon realistisch zijn, er moet geld verdiend worden.’

‘Mijn advies: doe het gewoon. Je kunt altijd nog in een restaurant gaan werken’

Met wie werk je het liefste samen?

‘Met andere vrouwelijke ondernemers. Ik heb het idee dat wij elkaar dingen gunnen. Als ik met vrouwen samenwerk, heb ik meestal het gevoel dat ik een goede deal heb gesloten. Bij mannen denk ik achteraf vaak: dat had beter gekund. Wij vrouwen begrijpen elkaar, we begrijpen dat we ook beslommeringen met kinderen hebben. Soms praten we eerst drie kwartier over andere dingen en sluiten we in het laatste kwartier van de meeting een mooie samenwerking.’

Wat leerde je nog meer?

‘Dat je niet afhankelijk moet zijn van één persoon. Toen een van mijn vaste redacteuren, Liesbeth Rasker, afscheid nam van Amayzine, dacht ik: dit komt nooit meer goed. Ik dacht dat zij ook haar kenmerkende schrijfstijl en kleur mee zou nemen en daar niets voor in de plaats zou komen. Hoe erg ik Liesbeth ook mis, ik weet nu dat er ook andere goede journalisten zijn die hun eigen signatuur meenemen en veel kunnen betekenen voor Amayzine.’

Wat is het beste advies dat je hebt gekregen in de afgelopen jaren?

‘Dat is eigenlijk het advies dat ik mezelf vaak gaf: je kunt altijd nog in een restaurant gaan werken. Wat ik daarmee wil zeggen is dat je niet bang hoeft te zijn om op te vallen en opeens zonder geld te komen zitten. Je kunt altijd nog ergens anders gaan werken. Ik denk dat als ik in een restaurant aan de slag zou gaan, ik het daar ook naar mijn zin zou kunnen hebben en een aardig salaris bij elkaar zou kunnen sprokkelen. Een les die ik van mijn ouders heb geleerd. In 1991 kregen zij het door de financiële crisis flink voor hun kiezen en verhuisden wij van een villa met zwembad naar een klein huisje in het bos. We waren er net zo blij en gelukkig.’

Je hebt drie jonge kinderen. Hoe bewaar je de balans tussen werk en thuis?

‘Ik ben eigen baas, dat scheelt. Daardoor kan ik meestal werken op het moment dat ik het wil. Of het nu overdag, ’s avonds of op zaterdagochtend is. En waar ik wil, ik dicteer regelmatig nieuwsbrieven vanuit de auto. Ik heb ook collega’s die me goed begrijpen en willen helpen. Ik had laatst aan het einde van de middag een belangrijke meeting en toen zegde de oppas opeens af. Een van mijn collega’s is toen met mijn dochter gaan wandelen tot ik klaar was.’

Heb jij nog dromen of plannen met Amayzine?

‘Jazeker, we zijn bezig met een seniorenplatform! Iets minder in de waan van de dag, iets meer over tijdloze mooie dingen. We zijn op dit moment ook een Amayzine-boek over reizen aan het maken. En ik ben bezig met het schrijven van een kinderboek.’

Heb je tot slot nog een tip voor jonge vrouwen die carrière willen maken?

‘Doe waar je van droomt en laat je niet leiden door de ideeën van anderen. Je kunt het namelijk nooit iedereen naar de zin maken, dus zorg er dan maar voor dat je in ieder geval jezelf blij maakt. Als jij gelukkig bent om parttime te werken en voor je kinderen wil zorgen, is dat ook heel mooi. We leven in een tijd waarbij we heel veel vinden en wijzen. Wijs maar lekker naar jezelf, als jij gelukkig bent, heb je het hoogst haalbare gerealiseerd. Zo.’

Tekst: Merel Brons. Fotografie: Annebelle van Hardeveld.

 

Dit artikel verscheen eerder in ons digimagazine. Meer lezen? Bekijk al onze digimagazine’s hier!